Sanda - Choy Lee Fut Polska

Strona główna > Sanda > Program sanda

Sanda

Program sanda

Sanshou w tłumaczeniu na język polski oznacza „wolną rękę”, dokładnie - „San” – wolna, „Shou” – ręka. Sanda natomiast w języku chińskim oznacza wolną walkę; „San” – wolna, „Da” – walka. Sanda ma bardzo długą historię w chińskich sztukach walki. W ciągu kolejnych wieków, zmieniały się zasady oraz nazewnictwo wolnej walki. Używano na nią wielu określeń (Xiangbo, Shoubo, Chaishou, Qiangshou, Jiji, czy Daleitai).

Mistrz Chen Yong Fa - nauka technik dzwigni cum na

Sifu Chen - sprowadzenie do parteru

Sifu Chen Yong Fa - techniki cum na - dzwignia na bark

Techniki cum na

Współcześnie w sporcie, określana jest mianem Sanshou. Jako dyscyplina sportowa, zaczęła rozwijać się w Chinach pod koniec lat 70’, kiedy to rząd postanowił eksperymentalnie wprowadzić sanshou, jako nową dyscyplinę, na trzech chińskich uczelniach. Określono przepisy, zaczęto organizować lokalne zawody oraz szkolić sędziów. Pierwsze oficjalne reguły walk sportowych Sanshou wprowadzono w Chinach w 1982 roku. W tym okresie, sformalizowaną i zatwierdzoną oficjalnie nazwą systemu sportowych walk pełno kontaktowych kung-fu/wushu zostało Sanshou.

Tradycyjnie w Chinach, walki sanda rozgrywane były na Leitai – specjalnie zbudowanej platformie, na około której w dawnych czasach, powbijane były włócznie. Najlepsi zawodnicy szkół kung-fu/wushu rywalizowali o tytuł najlepszego wojownika. Reguł początkowo nie było, pojedynki nierzadko, kończyły się nawet śmiercią. Z czasem, wprowadzać zaczęto pewne ograniczenia, które miały zmniejszyć ilość wypadków śmiertelnych. Jednak w Chinach, jeszcze w połowie XX wieku, pomimo zakazu stosowania niektórych technik, często nie można było wyłonić zwycięzcy, gdyż z powodu licznych obrażeń, żaden z zawodników nie był w stanie stanąć do walki finałowej.

Obecnie dla podtrzymania tradycji walki dalej rozgrywane są na specjalnej platformie „Lei tai” wysokiej na ok. 1m, o wymiarach 8x8m, a zawodnik, który zostanie dwa razy wypchnięty lub w inny sposób spadnie z niej, przegrywa rundę przed czasem.

Walki sanda (sanshou) rozgrywane są również na Turniejach Kuoshu ( International Chinese Kuoshu Federation).

W sanshou dozwolone jest stosowanie różnych technik walki wywodzących się z chińskiego kung-fu/wushu włącznie z podcięciami i rzutami, co odróżnia tę metodę od zwykłego Kickboxingu. W walkach amatorskich zabronione jest także używanie łokci i kolan. Ze względu na dopuszczenie tych wszystkich technik, zwłaszcza rzutów i podcięć, walki są bardzo widowiskowe, a zawodnicy startujący w nich muszą wykazać się wszechstronnością i bardzo dobrym przygotowaniem technicznym oraz kondycyjnym. Zawodnicy walczą podobnie jak w kickboxingu w rękawicach bokserskich i kaskach. Dodatkowym zabezpieczeniem są ochraniacze na korpus. Najwyżej punktowanymi technikami są wypchnięcia po za platformę, wysokie rzuty i kopnięcia w pancerz. Juniorzy walczą w metodzie Qingda – walkach w niepełnym kontakcie, z ograniczonymi technikami rzutów i technikami na głowę.

Walki sanshou są znacznie bardziej efektowne niż każda inna metoda pełno kontaktowych walk sportowych. Trening sanshou (sanda) jest bardzo wszechstronny.